Foizlar va royalti (7-8-qism)

Transfert narxlar nafaqat soliq solish masalalarida, buxgalteriya hisobi va boshqaruv uchun ham ahamiyatli hisoblanadi. MBA, DipIFR, «SFAI Buxgalter-audit» MChJ Auditorlik tashkiloti auditori Ibrohim Ahmadxonov Iqtisodiy hamkorlik va taraqqiyot tashkilotining (IHTT) transfert narxlar boʻyicha yoʻriqnomasini qoʻllashga oid xalqaro amaliyotlar xususida turkum maqollar tayyorlagan. Bugun buxgalter.uz oʻquvchilari uchun mazkur turkumdagi maqolalarning 7-8-qismini chop etamiz.

IHTT ikkiyoqlama kelishuvining transfert narxga aloqador boʻlgan navbatdagi moddasi bu foizlar  va royaltiga tegishli moddalardir.

Ikkiyoqlama kelishuv modeliga koʻra, odatda:

1. Foiz toʻlovlari yalpi toʻlovdan 10% stavkada ushbu foizni toʻlovchi davlatda (manba yuzaga kelgan davlatda) soliqqa tortilishi (11-modda);

2. Royalti esa faqat uni oluvchi davlatda soliqqa tortilishi va toʻlov manbaida soliq solinmasligi belgilangan (12-modda).

Lekin, foiz va royaltini toʻlovchi va oluvchi oʻrtasida oʻzaro aloqadorlik mavjud boʻlgan taqdirda (bevosita yoki bilvosita), yuqoridagi moddalar qoidalari faqat ushbu tomonlar mustaqil tomonlar boʻlgandagi kabi tarzda qoʻllaniladi.

Masalan, A davlatda joylashgan ABV va B davlatda joylashgan BVG kompaniyalar bitta bosh kompaniyaning shoʻ’ba kompaniyalari hisoblanadi. Demak, ABV va BVG kompaniyalar oʻrtasida aloqadorlik mavjud.

Ushbu kompaniyalar qarz shartnomasini tuzdilar. Unga koʻra, ABV kompaniya BVG kompaniyaga qarz uchun 7% stavkada foiz toʻlaydi. Bundan tashqari ABV kompaniya BVG kompaniyaga oʻzining sotuvlaridan 4% royalti ham toʻlaydi.

A va B davlat oʻrtasida IHTT modeliga muvofiq tuzilgan ikkiyoqlama kelishuv mavjud. Mazkur holatda yuqoridagi holatga nisbatan ushbu kelishuvning 11 va 12- moddalari qoʻllaniladi. Lekin, bunda transfert narxlarni hisobga olish kerak.

A davlat soliq organi ABV va BVG kompaniya oʻrtasidagi operatsiyalar "Qoʻl uzunligi" tamoyiliga javob bermasligini aniqlagan. Xususan, toʻlanadigan 7%li stavkadagi foiz bozorda 4%dan oshmasligi ma’lum boʻlgan (Ya’ni A davlatning oʻzida shunday qarz 4% stavkada mavjud boʻlgan). Shuning uchun yuqoridagi kelishuvning 11-moddasi faqatgina toʻlangan foizning 4%li qismiga nisbatan qoʻllaniladi. Bozordan ortiqcha toʻlangan qismiga nisbatan umumiy soliq stavkasi qoʻllaniladi (masalan, OʻzRda norezidentga bunday umumiy stavka 20%ni tashkil qiladi).  Qolaversa, A davlatdagi kompaniyaning oʻz foyda soligʻini hisoblashda ham ushbu foiz xarajatlarini chegirish maqsadlarida chegaralarni milliy soliq qonunchiligi doirasida belgilanadi (masalan, OʻzRda 310-modda talablariga koʻra nazorat qilinadigan qarzlarni oʻqib chiqing).

Xuddi shunday mantiq royaltiga ham qoʻllaniladi. Ya’ni, 4%li royaltining bozordagi stavkasi aytaylik 2 foiz boʻlsa, ikkiyoqlama kelishuvning 12-bandiga muvofiq soliqni B davlatda toʻlash imkoniyati fakat 2%ga nisbatan belgilanadi. Qolgan qismi umumiy soliq stavkasiga A davlatda tortilishi kerak (masalan,  OʻzRda norezidentga bunday umumiy stavka 20%ni tashkil qiladi). Qolaversa, A davlatdagi kompaniyaning oʻz foyda soligʻini hisoblashda ham ushbu foiz xarajatlarini chegirish maqsadlarida chegaralarni milliy soliq qonunchiligi doirasida belgilanadi (masalan, OʻzRda SKda belgilgangan transfert narxlar boʻyicha qoidalar qoʻllanadi).

IHTT modeli boʻyicha kelishuvdagi 11 va 12-moddalar doirasidagi aloqadorlik tushunchasi "qarindoshlik" yoki "turmush va oila" kabi taraflarni ham hisobga oladi.

Doimiy muassasaga nisbatan transfert narxlar

IHTT modeliga muvofiq boʻlgan ikkiyoqlama kelishuvning 7-moddasi bir davlatdagi kompaniyaning boshqa bir davlatda oʻz doimiy muassasasi orqali faoliyat yuritganda qoʻllanadigan transfert narxlar boʻyicha qoidalarni belgilaydi. Misol tariqasida, OʻzR va Buyuk Britaniya oʻrtasidagi ikkiyoqlama kelishuvning 7-moddasi keltiriladi.

7-modda. Tadbirkorlik faoliyatidan olinadigan foyda

1. Ahdlashuvchi Davlat korxonasining foydasi agar korxona Ahdlashuvchi boshqa bir davlatda joylashgan doimiy muassasa orqali faoliyat yuritmasa, faqat shu davlatda soliqqa tortiladi. Agar korxona oʻz faoliyatini yuqorida aytilganidek amalga oshirsa, yuqorida aytilgandek, korxona foydasining faqat doimiy muassasaga tegishli boʻlgan daromad 2-bandiga muvofiq boshqa Davlatda ham soliqqa tortilishi mumkin.

2. Ushbu moddaning va 22-moddaning maqsadlari uchun, har bir Ahdlashuvchi Davlatda 1-bandida koʻrsatilgan doimiy muassasaga tegishli boʻlgan foyda, agar u bir xil yoki shunga oʻxshash sharoitlarda bir xil yoki shunga oʻxshash faoliyatni amalga oshirishda, mulkka tegishli funksiyalarni hisobga olgan holda, korxonaning doimiy muassasa orqali va korxonaning bir qismi orqali yuzaga keladigan tavakkalchiliklarini hisobga olgan holda, alohida va mustaqil korxonaga tegishli boʻlsa, korxonaning boshqa qismlari bilan tuzilgan operatsiyalardan olinishi kutilayotgan foyda hisoblanadi.

3. Qachonki 2-bandga muvofiq, Ahdlashuvchi Davlat Ahdlashuvchi Davlatlardan birining doimiy muassasasi bilan bogʻliq daromadlarni va shu korxonaning ushbu boshqa Davlatda hisoblangan foydasiga tegishli soliqlarni aniqlasa, bu boshqa Davlat, kerak boʻlganda, bu foyda uchun ikki marta soliq solishdan qochadi va bu foyda uchun hisoblangan soliq miqdoriga tegishli tuzatish kiritadi. Bunday tuzatishni belgilashda Ahdlashuvchi Davlatlarning vakolatli organlari kerak boʻlganda bir-biri bilan maslahatlashadilar.

4. Agar foyda, mazkur Konvensiyaning boshqa moddalarida alohida aytib oʻtilgan daromad elementlarini qamrab oladigan boʻlsa, mazkur moddaning qoidalari oʻsha moddalar qoidalariga daxl qilmaydi.

Mazkur modda bir kompaniya oʻz faoliyatini boshqa bir davlatda shoʻ’ba takshilot orqali emas, balki doimiy muassasa orqali amalga oshirganda yuzaga keladigan soliq oqibatlarini tartibga soladi. Doimiy muassasa tashkiliy huquqiy shakl hisoblanmaydi va unga yuridik shaxs maqomi ham berilmaydi.

Mazkur moddaning maqsadi doimiy muassasaga u yuridik shaxs boʻlmasa ham, unga soliq solish maqsadlarida alohida yuridik shaxs kabi qarash imkonini beradi. Bu aynan "Qoʻl uzunligi" tamoyilini bajarilishini ta’minlash maqsadida qilingan. Shuning uchun milliy soliq qonunchiliklari ham doimiy muassasaning oʻz foydasidan u joylashgan davlatda soliq toʻlashini nazarda tutib yoziladi.